Przegląd Urologiczny 2015/4 (92) wersja do druku | skomentuj ten artykuł | szybkie odnośniki
 
strona główna > archiwum > Przegląd Urologiczny 2015/4 (92) > Porównanie częściowej nefrektomii i...

Porównanie częściowej nefrektomii i przezskórnej ablacji w leczeniu guzów nerek w stopniu zaawansowania cT1

Comparison of Partial Nephrectomy and Percutaneous Ablation for cT1 Renal Masses

Thompson RH1, Atwell T2, Schmit G2, Lohse CM3, Kurup AN2, Weisbrod A2,
Psutka SP2, Stewart S2, Callstrom MR2, Cheville JC5, Boorjian SA4, Leibovich BC4

1 Department of Urology, Mayo Clinic and Mayo Medical School,
Rochester, MN, USA
2 Department of Radiology, Mayo Clinic and Mayo Medical School,
Rochester, MN, USA
3 Department of Health Sciences Research, Mayo Clinic and Mayo Medical
School, Rochester, MN, USA
4 Department of Urology, Mayo Clinic and Mayo Medical School,
Rochester, MN, USA
5 Department of Pathology, Mayo Clinic and Mayo Medical School,
Rochester, MN, USA

Zgodnie z wytycznymi zalecanym postępowaniem w leczeniu guzów nerek w stopniu zaawansowania cT1 jest częściowa nefrektomia (partial nephrectomy – PN). Alternatywnym postępowaniem nerkooszczędzającym jest przezskórna ablacja guza, którą należy rozważyć zwłaszcza w leczeniu chorych obciążonych internistycznie. Metody ablacyjne uważa się za obarczone większym odsetkiem nawrotów.
Autorzy niniejszej pracy przedstawiają swoje kilkunastoletnie doświadczenia w stosowaniu przezskórnej termo- i krioablacji w leczeniu guzów nerek cT1. Badacze przeanalizowali dane chorych ze sporadycznymi guzami nerek cT1N0M0 leczonych w Klinice Mayo w latach 2000–2011. Chorych, którzy nie wyrażali zgody bądź byli zdyskwalifikowani od częściowej nefrektomii, kierowano do oddziału radiologii interwencyjnej, gdzie wykonywano termoablację metodą RFA (radiofrequency ablation) lub krioablację. Decyzję o rodzaju zabiegu podejmował radiolog, przy czym RFA zarezerwowana była dla mniejszych, obwodowo położonych guzów. Z analizy wykluczono chorych z nawrotowym rakiem jasnokomórkowym nerki lub chorych obciążonych genetycznie. Do badania włączono grupę 1424 chorych z guzem cT1aN0M0, w której u 1057 wykonano częściową nefrektomię, u 180 termoablację (RFA), a u 187 chorych krioablację. Natomiast w grupie 379 chorych z guzem cT1bN0M0 wykonano częściową nefrektomię u 326, a krioablację u 53 chorych.
Chorzy obserwowani byli pod kątem wystąpienia wznowy miejscowej lub choroby przerzutowej. Średni czas obserwacji chorych z guzem cT1a poddanych częściowej nefrektomii, u których doszło do wznowy miejscowej, wynosił 3 lata, a u chorych bez wznowy 5 lat. Chorzy poddani RFA, u których nie doszło do wznowy miejscowej, obserwowani byli średnio przez 2,9 roku, a chorzy poddani krioablacji przez 1,4 roku. W grupie chorych ze stopniem zaawansowania cT1b po częściowej nefrektomii średni czas obserwacji do wystąpienia wznowy miejscowej wynosił 2,7 roku, a u chorych bez wznowy 4,4 roku. Chorzy poddani krioablacji obserwowani byli przez 1,9 roku. Chorzy poddani częściowej nefrektomii byli istotnie młodsi i zdrowsi niż leczeni przy zastosowaniu przezskórnej ablacji. Mediana średnicy guza w grupie cT1a wynosiła 2,4 cm, 1,9 cm i 2,8 cm odpowiednio w grupie częściowej nefrektomii, RFA i krioablacji, a w grupie cT1b odpowiednio 5,1 cm u chorych poddanych PN i 5 cm u poddanych krioablacji.
Czas wolny od wznowy miejscowej w grupie cT1a był podobny dla wszystkich trzech metod leczenia (p=0,49), jednak czas wolny od choroby przerzutowej był istotnie dłuższy w grupie poddanej częściowej nefrektomii (p=0,005) i krioablacji (p=0,021) niż w grupie poddanej RFA. W grupie cT1b zarówno czas wolny od wznowy miejscowej (p=0,81), jak i wolny od choroby przerzutowej (p=0,45) był podobny. Całkowite przeżycie było dłuższe u chorych poddanych częściowej nefrektomii.
Autorzy w podsumowaniu zwracają uwagę, że wyniki ich pracy są sprzeczne z metaanalizą przeprowadzoną przez Kunkle i wsp., w której wskazywano, że czas wolny od wznowy miejscowej jest dłuższy w grupie poddanej częściowej nefrektomii, a czas wolny od choroby przerzutowej jest podobny dla wszystkich trzech metod. Klatte i wsp. przeprowadzili przegląd systematyczny porównujący częściową nefrektomię z laparoskopową krioablacją, w którym zaobserwowano wyższe ryzyko wznowy miejscowej w grupie poddanej krioablacji oraz podobny czas wolny od choroby przerzutowej. Autorzy zaznaczają potrzebę dalszych badań porównujących częściową nefrektomię z metodami ablacyjnymi i sygnalizują możliwą w przyszłości weryfikację wytycznych dotyczących leczenia guzów nerek cT1.



Oprac.: lek. Cyprian Michalik